Ev’e Dair

Yazan  |  Hiç yorum yok

İnsan ülkesini o ülke dünyanın en güzel ülkesi diye sevmez ki, ya da dünyanın en temiz caddeleri, en uzun binaları, en büyük ormanları o ülkede diye değil. İnsan alıştığını, bildiğini, kanıksadığını sever.

Çünkü sadece o ülkenin şarkılarıyla hissedip, o ülkenin diliyle derdini gerçekten anlatabilir. İnsan konuşmadan sadece dünyanın bir yerinde anlaşabilir. Upuzun yıllarca dostluklar büyütür, aşklar yetiştirir gençliğinin bahçesinde. Onlardır her hatırladığında burnunun ucunu sızlatan, evi ev yapan, ülkeyi vatan. O yüzden sever. Tanıdık bir ses duyduğunda ülkesinden çıkıp gelmiş, tanıdık bir yüz gördüğünde, tanıdık bir yemeği tadıp eski bir dosttan haber aldığında hissettikleridir ülkesine olan bunca sevgisinin nedeni. Çocukluğunun anılarıdır, oynadığı sokaklar, tırmandığı ağaçlar, ilk kez sevmeyi aşık olmayı, arkadaş olmayı oğrendiği dildir insanın kalbini ellerinde tutan. Nasıl sevmezsin ki? Adeta genlerindedir bu bağ, bu duygu; sen istemesen bile, reddetsen bile evlatlıktan o gitmez. Kanında akar, bilinçaltını kaplar, yine gitmez. Başka topraklarda ne tam olunur bu sebeple, ne de başka bir dilde gerçekten bir cümle kurabilir insan tam anlamıyla kasteddiği, son hecesine, son sesine kadar.

O yüzden ben kendimce ve sessizce diliyorum ki her insan yalnızca tatillere çıkmak için ayrılsın evinden, geri döneceğini istediğinde hep bilebilsin… Zorunlu olmasın ayrılıklar. Gitmeye karar verdiyse dahi ona açık kucakların olduğu bir evi olduğunu bilebilsin. Ben en çok bu yüzden kırgınım fakirliğe, gelişmemişliğe ,işsizliğe, eğitimsizliğe, kısıtlanmasına özgürlüklerin ve her ne varsa insanı köklerinden zorla koparıp atan. En çok bu yüzden: paramparça, yarımyamalak insanlar ürettiğinden bu çaresizlikler. Terk etmekse çare olmadığından, olmadığını bildigimden. Aslında hiç terkedilemediğinden.

Sevgiyle…

Nilbegül

Çıplak ayakla kumlara basmayı, ayazda kalmış kuru portakalı, taze demlenmiş çayı bir de umut eden insanı sever. İnatla sever. Ne demokrasiyi ne bilimi ayrı tutmaz kalbindeki Tanrı inancından. Bir de işte okur,yazar, araştırır , öğretir elinden geldiğince. Hep umutla, hep sevgiyle.

Yorumun mu var?

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir